Genellikle Türkiye’de damgalar hakkında yapılan çalışmalarda iki karakteristik özellik göze çarpmaktadır. Bunlardan birincisinde araştırmacı hangi bölgede araştırma yapmışsa genelde orada tespit ettiği halı-kilim ve damgaları o bölgeye özgü olarak tanımlamıştır. Yani araştırmacılar yerel alandan genel alana ulaşamamışlardır.

          Bazı araştırmalarda da tespit edilen damgalar “Çatalhöyük, Ahlatlıbel, Polatlı, Karataş, Semahöyük ve Alacahöyük” de bulunan bir takım şekillere benzetilerek açıklama yoluna gidilmiştir. Eğer bu anlayışı kabul edecek olursak, o zaman Anadolu’ya mahsus olarak ifade edilen damgaların aynılarının Altaylar, Türk cumhuriyetleri, Ukrayna ve İran’da görülmelerini nasıl izah edebiliriz? Dolayısıyla bu araştırmanın amacı Türkiye’de bulunan etnografik eserlerdeki damgaların köklerini, tarihin derinliklerinde aramak gerektiğini ortaya koymaktadır.